2015/Dec/28

สวัสดีครับ

วันนี้ขอเสนอซี่รีย์เที่ยวละไม ไปดั่งใจกันต่อ เผอิญตั้งใจไว้เป็นหลายๆปีมาแล้วว่า อยากลองไปสนามม้ากับเค้าบ้าง

ผมไม่ได้หวังว่าจะไปเสี่ยงโชค แต่ประการใดน่ะครับ เป็นเพียงแค่ความอยากรู้อยากเห็นตั้งแต่ตอนสมัยอยู่เรียนที่ต้องผ่านไปแถวสนามม้าบ่อยๆมาก จนเกิดความสงสัยว่ามันมีอะไรข้างใน แล้วเค้าเล่นกันอย่างไร แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่ได้มีโอกาสได้เหยียบข้างไปในดินแดนต้องห้าม (เหมือนกับถูกเสี้ยมมาให้รู้ว่าการเล่นแทงม้า เป็นการพนันอย่างหนึ่ง มีภาพลักษณ์ที่ไม่ดี คนที่เล่นมีแต่พวกกุ้ยๆ ลุงๆ ดูดบุหรี่ไป มือถือนั่งโพยม้า วันๆไม่มีอะไรจะทำ อย่างในหนังฮ่องกงแต่ก่อน)

แต่พอโตขึ้น ก็พอรู้ว่าการแข่งม้าถือเป็นกีฬาประเภทหนึ่ง(แต่มันก็ยังไปเชื่อมโยงต่อกับการพนันอยู่ดี) มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ที่ญี่ปุ่นนี่เอง ก็มีโคดสะนาทางทีวีกันให้โครมๆ เอาดาราดังๆมาเป็นพรีเซ็นเตอร์ด้วย

อะริมะคิเน็น 有馬記念:ありまきねん เป็นรอบแข่งหนึ่งที่จะจัดในแข่งในรายการอาทิตย์สุดท้ายของปี(เรียกว่าจัดส่งท้ายปี) โดยจะให้แฟนๆอาชาทั้งหลายลงคะแนนโหวตว่าจะให้ม้าตัวไหนเข้าร่วม และ ดูจากผลการแข่งขันที่ผ่านมาตลอดปีด้วย เรียกได้ว่าเป็นรอบแข่งรวมดารา All star ก็ว่าได้ จัดแต่ละปีจะมีคนมาที่สนามเป็นแสน(เห็นเค้าว่า และนี่ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่อยากจะมาร่วมสัมผัสบรรยากาศ)

นอกจากนี้อะริมะคิเน็นเป็นรอบใหญ่และรอบสุดท้ายของการแข่งม้าในระดับจีวัน GI(Grade I แบ่งเป็นเกรดตามเงินรางวัลที่ได้สะสมมาของม้า) โดยมีเงินรางวัลสำหรับม้าที่หนึ่ง 250ล้านเยน วิ่งในลู่หญ้า ระยะทาง 2500เมตร(สองรอบกว่าๆ) รวมถึงมักจะเป็นรายการวิ่งสุดท้ายของม้าแข่งบางตัวก่อนที่จะเลิกเป็นม้าแข่ง (เพื่อไปเป็นม้าพ่อพันธุ์แม่พันธุ์แทน หรือ ว่าจะไปเป็นซากุระนาเบะ(桜鍋:さくらなべหม้อไฟเนื้อม้า)ไม่ก็馬刺し:ばさしเนื้อม้าซาชิมิแทน คนถึงได้แห่กันมาดู หรือมาเล่นกัน(เช่นเดียวกับผมที่เข้าสู่เทศกาลหยุดปีใหม่เรียบร้อยแล้ว)

ในปีนี้จัดกันมาเป็นครั้งที่ 60 แล้ว โดยจัดที่สนามม้าแข่งนากายาม่า 中山競馬場:なかやまけいばじょう ที่อยู่ในจังหวัดชิบะ วิธีเดินทางไปก็คือไปยังสถานีที่ไกล้ที่สุด(ในภาษาญี่ปุ่นเค้าเรียกโมโยริเอคิ 最寄り駅:もよりえき) คือ สถานีของเจอาร์ที่ชื่อ ฟุนาบาชิโฮเทน 船橋法典駅:ふなばしほうてんえき เป็นสถานีหนึ่งในเส้นมุซาชิโนะเซ็น 武蔵野線:むさしのせん (ที่วิ่งผ่านระหว่างจังหวัดไซตามะ กรุงโตเกียว จังหวัดชิบะ)

ตัวผมเองไปเริ่มที่แถวสถานีทาคาดะโนะบาบะ ต่อด้วยรถไฟใต้ดินเมโทร สายโทไซเซ็น แล้วไปต่อมุซาชิโนะเซ็นที่นิชิฟุนะบาชิ เพื่อไปให้ถึงสถานีฟุนาบาชิโฮเทน เมื่อลงที่สถานีฟุนาบาชิโฮเทนแล้ว จะมีทางออกเฉพาะ 臨時入り口ให้ตรงเข้าสนามม้าได้โดยตรงเลย(อืม อำนวยความสะดวกให้คนเข้าไปเสียเงินดี)

ภาพที่ทางออกสถานี ก่อนลงไปทางเดินเชื่อมใต้ดินไปยังสนามแข่ง

คนที่นั่งรถไฟมากว่า70เปอร์เซ็นต์ลงจากรถไฟ คิดไปแล้วก็เหมือนกับตอนที่ไปงานคอมมิคมาร์เกต หรือ โตเกียวเกมโชว์เลย เมื่อลงมาจะพบว่าคนมากระจุกรอเพื่อน รอคนรู้จักกันให้เพียบ จากนั้นก็จะมีของขายต่างๆ เช่น อาหาร โดยจะสังเกตได้ว่า จะเป็นหมูทอด เนื้อทอด ไก่ทอด ซักเป็นส่วนใหญ่ (เพราะว่าหมูทอดไก่ทอดหรือเนื้อทอด ภาษาญี่ปุ่นเรียก カツレツของภาษาฝรั่งเศส cotelette แล้วย่นเป็นแค่ かつเช่น หมูทอดเรียกทอนคะสึ 豚かつ:とんかつ เป็นต้น โดยคำว่า かつไปพ้องเสียงกับ勝つที่แปลว่าชนะ แฟนๆอาชาทั้งหลายกันเค้าถือกัน กินหมูทอดจะได้เดิมพันชนะ

หลังจากนั้นก็เดินไปตามทางเชื่อมใต้ดิน จะเห็นคนค่อยทยอยกันมา แต่จะหนาตาขึ้นเรื่อยๆ เมื่อใกล้ถึงประตูเข้า เพราะว่าจะต้องซื้อบัตรผ่านประตูก่อน

ที่ขายบัตรผ่านประตู คนต่อแถวกันตรึม แม้นว่าจะมีซุ้มขายมากกว่าสิบซุ้มก็ตาม

พอมาถึงตอนเข้าแถวนอกจากลุงๆที่ต่อไปดูหนังสือพิมพ์โพยม้าไป แล้วยังเห็นกลุ่มผู้หญิงเพื่อนๆ ครอบครัวจูงลูกเด็กเล็กแดงมาต่อแถว ทำให้ผมรู้สึกแปลกๆว่า นี่มันสนามม้าหรือว่าธีมปาร์คกันแน่

บัตรผ่านประตูวันนี้เป็นลายอะริมะคิเน็น ราคาก็เป็นมิตรภาพกครับ 200เยนเท่านั้น(บัตรถูกๆ ล่อให้คนเข้าไปเล่นแยะๆ) ส่วนเด็กที่มีอายุต่ำกว่า15ปีไม่ต้องซื้อ(ไม่ใช่ห้ามเข้าน่ะครับ ไม่ต้องเสียค่าบัตร) 

เมื่อเข้าไปถึง สิ่งแรกที่เจอคือที่รับแทงพนันม้าเลย(เอากันแต่แรกๆเจอ ซึ่งๆหน้า) เหลียวซ้ายแลขวาก็จะเจอแต่คนดูมอนิเตอร์ที่จะขึ้นราคาต่อรอง รายละเอียดการแข่งขัน

ไอ้ผมไหนๆก็อุตส่าห์มาแล้ว ก็เลยอดเล่นไปเสียหน่อย แต่สงสัยจะโดยบรรยากาศเข้าครอบงำเล่นแยะเกินกว่าที่ตั้งใจไว้มากทีเดียว(ตอนแรกว่าจะเล่นแค่ร้อยเยน เอาจริงๆเขียนไปสามร้อยเยน) วิธีก็แสนจะไฮเทค ฝนดินสอในกระดาษ(เหมือนทำข้อสอบเลย)แล้วเอากระดาษไปใส่ในเครื่องออกตั๋ว(ไอ้นี่ก็เหมือนกับเครื่องออกตั๋วรถไฟมาก) ที่น่าตกใจคือลูกเด็กเล็กแดง ใครก็ซื้อได้(น่ากลัวจริงๆ)

การแทงก็ทำได้หลายๆแบบ เช่น แทงว่าม้าตัวไหนจะเข้าวินที่หนึ่งอย่างเดียว หรือว่าจะแทงเป็นที่หนึ่ง ที่สอง ที่สามพ่วงด้วยกัน(ไอ้ผมพออ่านภาษาญี่ปุ่นพอได้ แต่วิธีดูสถิติหรือการแทงแบบอื่นๆ ไม่ค่อยจะรู้เรื่องเท่าไหร่ เหมือนกับดูกราฟ ดูข้อมูลหุ้น ไม่ได้อยู่ในวงการดูแล้วไม่เข้าใจความหมาย) แต่ไม่ต้องห่วงครับทางสนามเค้ามีคู่มือเล่นสำหรับมือใหม่ ตั้งไว้ให้หยิบอ่านด้วยครับ(ในรูปล่าง หนังสือด้านล่างตั๋วม้า)

แทงโกลด์ชิพ ลงไป(ตั้ง)สามร้อยเยน 

เครื่องรับพนันครับ มีเมนูภาษาอังกฤษให้เลือกด้วย

จากนั้นผมก็ตะลอนไปทั่วๆเพื่อสำรวจภายในสนามแข่งน่ะครับ ในสนามแข่งแบ่งพื้นที่ใหญ่ๆ เป็นสเตเดี้ยม ลู่วิ่ง และสนามกลาง โดยสนามกลางจะมีพื้นที่ให้นั่งพักผ่อน โปรๆเค้าจะเอาผ้าใบมาปูรองนั่ง ซื้อข้าว ซื้อน้ำซื้อเหล้าเบียร์มากินรอรอบ นอกจากนี้แล้วยังมีพื้นที่สนามเด็กเล่นให้เด็กๆเล่นด้วย(เรียกว่าครอบวงจร หวังให้ครอบครัวมาเที่ยว หรือ คิดว่าจะปลูกฝังแต่เด็กก็ไม่รู้)

เครื่องเล่นสำหรับ(หลอก)คุณลูกๆ

นอกจากนี้แล้วยังมีส่วนฟาร์ม ห้องเล่นเด็กในร่ม(เพราะข้างนอกหนาวมาก ลมแรง อุณหภูมิประมาณสิบองศา)

เดินๆไปผมก็ชักจะหิวแล้ว เหลือบมองเวลาก็เห็นว่าเกือบจะบ่ายสองโมงแล้ว (ข้าวเที่ยงยังไม่ได้กินนี่หว่า) เลยกลับเข้าไปในสเตเดี้ยมเพื่อหาข้าวเที่ยงกิน ในสเตเดี้ยม(ใต้ที่นั่ง) ก็จะมีตึกร้านอาหาร レストラン棟 ที่มีร้านอาหารนั่งกินในร้าน(แน่นอนครับว่าจากในร้านจะมีทีวีติดตั้งไว้ให้ติดตามการแข่งได้ตลอด) หรือ จะเป็นฟาสต์ฟู้ดที่สามารถเทคเอ้าท์ไปกิน มีทั้งราเม็น โซบะ อุด้ง พิซซ่า เบอร์เกอร์ให้เลือกกันไป(แต่คนเอี๊ยดมากครับ ต่อแถวรอกัน)

ร้านข้าวหน้าปลาไหลครับ แพงใช้ได้เลย แต่ถ้าได้ม้ามาประมาณนี้ก็ไม่แพงน่ะครับ(คิดว่า)

รูปนี้เป็นซาลาเปาไส้หมูสับลูกโต 肉まん(¥200)กับ ชุดเครื่องราเม็นแกล้มเบียร์ ラーメンつまみセット(¥400)ที่ผมซื้อมา ด้านความอร่อย ปริมาณและราคาคุ้มค่าดีมากครับ ไม่ต้องต่อแถวรอนานด้วย ถือเดินไปนั่งกิน ยืนกินที่ไหนก็ได้สะดวก

 จากนั้นก็ไปที่ パドック Paddock เป็นที่ให้มาดูสภาพม้าก่อนจะเข้าแข่งจริง โดยเค้าจะเอาม้ามาเดินวนหลายๆรอบ เพื่อให้ดูสภาพม้า อารมณ์ แล้วให้ไปแทงกันอีกที

สภาพภายใน Paddock

ม้าแข่งมีชื่อแปลกๆแยะน่ะครับ อย่างเช่นรูปล่าง

ม้าตัวนี้ชื่อ オンザロックス On The Rocks (เหล้ากับนำ้แข็งเพียวไม่ผสม)

ส่วนตัวนี้ชื่อ ネコダンサー เนะโกแดนซ์เซอร์(แมวนักแดนซ์)

อะริมะคิเน็นนั้นจะแข่งกันในรอบที่10 ปล่อยตัวเวลาประมาณ 15:25 ผมเลยไปที่สแตนท์เพื่อหาที่ดู แต่ที่ไหนได้คนกระจายได้แต่ยืนชะโงกดูจากด้านล่าง แล้วหลังจากนั้นก็ยังมีคนมาหลังผมอีกเพื่อชะโงกดู ต่อมาทางสนามประกาศว่าวันนี้มีคนเข้ามาที่สนามมากว่าแสนสองหมื่นคน(เดี๋ยวนี้เวลาไปที่คนแยะๆ ชักเริ่มกลัวๆ ก่อการร้าย ยิ่งเห็น ฮ ตำรวจ บินโฮเวอร์ริ่งอยู่เหนือสนามตลอด ยิงทำให้คิดใหญ่) แล้วตอนปล่อยตอนแล้วแสดงโห่ร้อง เสียงตบมือ เสียงเชียร์ดังก้องไปหมด(ได้บรรยากาศดีมาก) เสียดายอย่างเดียวตอนม้าเข้าวินแล้วไม่ค่อยมีคนโยนโปรยตั๋วม้าที่เสีย หรือหนังสือพิมพ์ทิ้งเหมือนอย่างที่เคยเห็นในหนังฮ่องกง(จริงๆแล้วทางสนามเค้าประกาศห้ามไว้ก่อนแข่ง)

 ส่วนผลการแข่งนั้น ไม่สำคัญอะไรสำหรับผมหรอกครับ (คือไม่ถูกนั้นเอง) ผมขอยืนยันอีกครั้งครับว่าผมไม่สนับสนุนให้เล่น หรือ จัดให้เล่นการพนันทุกประเภทน่ะครับ เพียงแต่ถ้าหากมีโอกาสลองไปเปลี่ยนบรรยากาศ สัมผัสกับสิ่งแปลกใหม่ดูกันก็น่าจะดีมิใช่น้อย(คิดว่าถ้าเป็นตอนฤดูใบไม้ผลิ อากาศจะดี หญ้าจะเขียวขจี น่ามานั่งนอนปิกนิคมากครับ

สุดท้ายนี้ที่อยากให้ดูอีกรูปคือ รูปของขยะ ตั๋ว เศษหนังสือพิมพ์ จานชามโฟมอาหารและอื่นๆ ที่เกลี่อนกลาดเต็มพื้นของสเตเดี้ยมไปหมด(เช่นเดียวกับตอนงานแสดงดอกไม้ไฟใหญ่ๆ หลังจากงานเลิกไปดูซิครับ) ตามประสบการณ์ของผมจริงๆแล้วคนญี่ปุ่นก็ไม่ได้ดีเลิศอะไรอย่างที่ออกกันตามสื่อหรอกครับ(ปุถุชนเหมือนๆกัน) ดูเค้าดูเราแล้วเก็บมาคิด เก็บปรับปรุงแก้ไข 

จากใจ © DEC 2015 元新聞男


元新聞男
View full profile